Sensibility Design for Responsive Ambient Space to Human Affect: The Case Study of Personal Workstation

“ระบบควบคุมสภาพแวดล้อมทางสถาปัตยกรรมผ่านการตอบสนองต่ออารมณ์ของมนุษย์: กรณีศึกษา สถานีงานส่วนบุคคล”

วิทยานิพนธ์ระดับสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2554

บทคัดย่อ

เครื่องจักรกลที่มีความฉลาดทางอารมณ์อยู่ในจินตนาการของมนุษย์มาเป็นเวลาหลายทศวรรษ และเป็นแรงผลักดันสำคัญให้กับการศึกษาในศาสตร์หลากหลายแขนง รวมถึงการคณนาเชิงอารมณ์ (affective computing) หรือการประมวลผลทางคอมพิวเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ของมนุษย์ ประกอบกับในปัจจุบัน แนวความคิดของคอมพิวเตอร์ทุกหนทุกแห่ง (ubiquitous computing) ส่งผลให้เกิดการบูรณาการระหว่างเครื่องจักรกล เทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ และสถาปัตยกรรม ปูทางไปสู่สถาปัตยกรรมรูปแบบใหม่ที่ยืดหยุ่นต่อการใช้ชีวิต

งานวิจัยชิ้นนี้มุ่งศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาและอิทธิพลต่อผู้ใช้งานของสถาปัตยกรรมที่มีความสามารถทางอารมณ์ในการรับรู้และตอบสนองต่ออารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องของผู้ใช้งานสถาปัตยกรรม โดยแบ่งการพัฒนาเป็น 2 ส่วน ประกอบด้วย (1) ระบบต้นแบบลำดับที่ 1 เพื่อพิสูจน์ความเป็นไปได้เบื้องต้นผ่านการรู้จำการแสดงออกอารมณ์ทางใบหน้าและตอบสนองผ่านทางการปรับเปลี่ยนองค์ประกอบทางกายภาพ และ (2) ระบบต้นแบบลำดับที่ 2 เพื่อการพัฒนาในระดับสถาปัตยกรรมผ่านกรณีศึกษา สถานีงานส่วนบุคคลที่สามารถรับรู้อารมณ์ผ่านการรู้จำการเคลื่อนไหวร่างกายและตอบสนองผ่านทางบรรยากาศที่ส่งเสริมความผ่อนคลายและพักผ่อนในการส่งเสริมอารมณ์เชิงบวกตามทฤษฎีจิตวิทยาสภาพแวดล้อมให้สอดคล้องกับอารมณ์ที่ระบบรู้จำได้

ขั้นตอนการวิจัยประกอบด้วยการพัฒนาและประเมินผลระบบต้นแบบผ่านการทดลองผู้ทดสอบนักศึกษาสถาปัตยกรรมที่เน้นการออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์ จำนวน 4 คน ในการศึกษาพฤติกรรมระหว่างการทำงานเพื่อกำหนดรูปแบบสำหรับการประมวลผลของระบบในการรู้จำประเภทอารมณ์ และเพื่อการประเมินผลทางการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม การประเมินผลผ่านการสังเกตและเปรียบเทียบพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไประหว่างการใช้งานในสถาปัตยกรรมที่มีและไม่มีความสามารถทางอารมณ์จากค่าพฤติกรรมที่บันทึกผ่านอุปกรณ์ส่งสัญญาณที่ไวต่อสภาพแวดล้อมของระบบต้นแบบ

การพัฒนาทำให้บรรยากาศของพื้นที่สามารถเปลี่ยนแปลงไปด้วยอารมณ์ของผู้ใช้งาน และผลการประเมินแสดงให้เห็นว่าสถาปัตยกรรมที่มีความสามารถทางอารมณ์มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมของผู้ทดสอบได้มากกว่าสถาปัตยกรรมที่ไม่มีความสามารถทางอารมณ์ สะท้อนถึงความสำคัญในการผสานการคณนาเชิงอารมณ์กับสถาปัตยกรรมตอบสนองเพื่อสร้างประโยชน์การใช้งานและประสบการณ์รูปแบบใหม่ที่เป็นไปได้ในการพัฒนาสถาปัตยกรรมที่มีความสามารถทางอารมณ์ต่อไปในอนาคต

 

“Sensibility Design for Responsive Ambient Space to Human Affect: The Case Study of Personal Workstation”

A Thesis Submitted in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Master of Architecture Department of Architecture Faculty of Architecture and Planning Thammasat University 2011

Abstract

Emotion intelligence in machine exists in human imagination for decades. It inspires many research fields including affective computing, computing that relates to, arises from, or deliberately influences emotion or other affective phenomena. In conjunction with the concept of ubiquitous computing, which forces the integration of machine, technology, computer, and architecture, they lead the way to new possibilities of architectural design that is adaptable to changing human living and needs.

This research explores a new type of architecture that has emotional abilities, sense and response to human emotion, and studies the influence on architectural users, through prototype development. The study was divided into two parts, (1) the first prototype, a development as proof of concept through facial expression recognition and emotion responsive ambient space and (2) the second prototype, an architectural-scale development of a personal workstation for promoting proper relaxation as positive arousal with environmental psychology through responsive ambient space to human emotion by body movement recognition.

Development and evaluation process was conducted with four architectural students of computer-aided design class as participants for emotional behavior study in body movement recognition development and evaluation of the influence on behavior. The behavioral metrics, which collect behavioral data from sensors through software, was used for prototype evaluation by comparison between participant behavior in architecture with and without emotional abilities.

The result changes how ambient space responses to human by emotion, and how architecture with emotional abilities influence on user behavior from the integration between affective computing and responsive architecture to extension to new function and new experience for users.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: